Patrzże Patrzże Patrz Kwiecie Jest już po Lecie

Wyzwaniu

Każdemu

Sprostać.

Autorski Blog

Alicja Koziełło

Patrzże Patrz  Kwiecie

Patrzże Patrz Kwiecie

Jest już po lecie

Tylko gdzieś w lesie

Wędruje czyjeś

Zbłąkane Serce

 

Chciało nad morze

Chciało na plażę

Lecz i tu Lato

Przemija z czasem

 

Już nie to słońce

Już nie  ten piasek

Czas który mija

Trzeba nadrobić

Następnym latem

 

Tyle dni było

Pełnych gorących

I chwil gorących

Nie było końca

 

Zdawało się już

Przyzwyczajenie iż

Lato w Polsce

Będzie trwać wiecznie

 

A tu znów chłody

I chłodny piasek

I nawet łabędź

Omija plażę

 

Gdańsk pustoszeje

Przestrzeń zanika

Gdy znów li tylko wspomnienie

Jest po Jarmarku

 Świętego Dominika

 

Przeto na chwilę

Może na Jasień

By całe Lato

Choć wspomnieć czasem

 

I białe nóżki

Aż kraje się serce

Gdyby tak

Choć łyk opalenizny

Móc kupić w jakimś

Przydrożnym sklepie

Aby gorąca

By móc zatrzymać

Chociaż łyk słońca

 

Tekst i  ilustracje

Stanisław Józef Zieliński

20.08.2021

 

 

 

 

Czas nie pyta o zgodę Lecz przychodzi i już

 Wyzwaniu każdemu sprostać

Blog autorski

Alicja Koziełło

Czas nie pyta 

O zgodę

Lecz przychodzi 

I już

 

Czas nie pyta 

O zgodę

Lecz przychodzi 

I już

Lubi też zaskakiwać

Przyjść w milczeniu

Bez słów

 

Lubi na Ciebie spojrzeć

W Twoim zakłopotaniu

I głową pokiwać

W tym chwilowym

Dyskretnym

Zastanowieniu

I patrzy na Ciebie

Gdy bez słowa nagle

W kierunku swym zmierzasz

Stanowczo i odważnie

 I rad zawsze ogromnie

Mieć Ciebie

W polu swojego widzenia

I gdy tłok tak jak zawsze

Specjalnie dla Ciebie

Znajdzie kawałek miejsca

 

A kiedy dostrzeże

Kosmyk  smutku

Na czole

Uśmiechnie się

Niepostrzeżenie

Dodając przy tym że

I tym razem

Na taki smutek

Na pewno 

Za wcześnie

 

I choć czasu nie widzisz

To czas widzi Ciebie

I biegnie z Tobą

Gdy przed siebie biegniesz

 

I widzi Cię w blasku

I widzi Cię w cieniu

I w Twoim  lustrze

W tym domowym

Lustrzanym odbiciu

W Twoim Imieniu

Zajmuje Twoje miejsce

Tak normalnie 

Zwyczajnie

Jakby był tu

Od wieków

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

13.08.2021 

 

Poranna korespondencja

Wyzwaniu każdemu sprostać

Blog Autorski

Alicja Koziełło

Poranna korespondencja

 

Patykiem po niebie

Piszę list do Ciebie

A obłoczki i chmurki

Wchodzą mi w tekst

Wchodzą pomiędzy wiersze

Jedne aniołki

 Drugie ziemskie figurki

Poważne 

Smutne 

Uśmiechnięte

Wszystkie jednak

Nie z tej ziemi

Wszystkie bardzo serdeczne

Pełni Twoich słów

Posłańcy Wieczni

Stanisław Jozef  Zieliński

2.07.2021 r.

 

 

Lato już puka Do drzwi

 Wyzwaniu każdemu sprostać

Alicja Koziełło

Blog autorski

Lato już puka

Do drzwi

 

Lato już puka

Do drzwi

Każdy dzień

To pełen plecak

Tylko iść

Przed siebie iść

Nie uronić ani chwili

I ani chwili

I na nikogo

I na nic 

Nie czekać

 

 Łowić słońce

Łowić wiatr

I tak każdy

Dzień za  dniem

Aż het po zaułek dnia

Gdzie dopadnie

Błogi sen

 

Wreszcie głowa

Pusta jest

Od terminów

I od spraw

I tak aż po świtu brzeg

I po próg nowego dnia

 

Lato lato trwajże trwaj

I w wędrówce

Nie śpiesz się

Niech dojrzewa

W Tobie las

I piaszczysty morski brzeg

 

Młynarzówny czas już czas

W brąz zamienić

Każdy wdzięk

Zanim cicho

Przyjdzie noc

Tajemniczo zapatrzona

Na najdalszy

Morski brzeg

Li tylko sobie

Wiadomym zaklęciem

Cały Świat

Do  snu układając

Czule serdecznie

Tuż obok siebie

 

Stanisław Józef Zieliński

29.06.2021 r.

 

 

Póki tyle słońca wokół

 

Wyzwaniu każdemu sprostać

Blog autorski

Alicja Koziełło

Póki tyle słońca wokół

 

Póki tyle słońca wokół

I na całym nieboskłonie

Cichuteńko przysiadł wiatr

Z łykiem wody

Wprost do lasu

Tu gdzie cień

Zostawił ślad

 

Gdzieś na wodzie  obraduje

Dość gorący

Ptasi Sejm

Trwa akurat głosowanie

Gdzieś w szuwarach po kryjomu

Opozycja czai się

 Aby wszystko to wywrócić

Marzy już kolejny rok

Lecz Kaczorek

Ma baczenie

A poza tym i wyborcy

Wszędzie bardzo czujni są

 

Póki co spór wiodą frakcje

Jak ma tu naprawdę być

I naprawdę to ta troska

To ta jedna wspólna nić

 

Dobrze że choć w lesie Cicho

Nawet cicho

Stąpa wiatr

Wpatrzony i zadumany

Gdzie co kiedy

W lesie siał

 

Czy już wschodzi

Czy dopiero

Ziarno myśli

Podnieść się

Wszędzie drzewa

Już zakwitły

Cały las to jedna bajka

I radosny dobry sen

 

I wybierasz las od razu

Bo tu klimat

Bo tu ład

I tu  widzisz

Swoje miejsce

Tutaj nawet 

Lubi spocząć

Rozpędzony 

Co dzień czas

 

Tego świata choć gałązkę

By przez tydzień

W domu mieć

Niech zaszumi całym lasem

Ubogaci Swoim Snem

Mówisz Jasień

Och mój Jasień

Tu tak zawsze

Pięknie jest

I dopomóż Panie Boże

Niech tu nic

Nie zmieni się

 

Bo dokoła rosną bloki

Developer chęci ma

Czas ocalić to co piękne

By tu nie zaglądał strach

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

6.06.2021 r.