Wyzwaniu każdemu sprostać: Wszystko już przygotowane Zbigniewie Zbigniewie Przeto wstań

Wyzwaniu

Każdemu

Sprostać

Alicja Koziełło

Blog autorski

Wszystko już przygotowane

Zbigniewie

Przeto wstań

21 maja w godzinach południowych

A. D. 2020 na Wieczną Wachtę

po wieloletniej ciężkiej chorobie

Odszedł do Pana

Zbyszek Koziełło

Mąż Alicji

Człowiek niezwykle życzliwy i wrażliwy

Na wszystko co piękne, dobre, szlachetne...

I takim zatrzymuję Ciebie Zbyszku

W serdecznej pamięci.

Tobie Alicjo
i całej Rodzinie oraz Przyjaciołom bliższym i nieco dalszym, choć równie bliskim

przesyłam Wyrazy Współczucia

A jednak Chory

Nie jest chorym

Do końca

I kres choroby

Zbiega się

Z kresem żywota

Przychodzi bowiem

Anioł Śmierci

I woła już na schodach

Łazarzu Zbyszku wstań

Czeka Ciebie

Audiencja u samego Boga

Od dziś to jest

Od dnia 21 maja

Anno Domini 2020

W czas trwającego

Stulecia urodzin

Papieża Polaka

Świętego Ojca Św.

Jana Pawła II

I Ty Zbyszku

Przekraczasz bramy Czasu

Od tego momentu wchodząc

W czas wieczny

W czas wieczysty

I już niebawem

Będzie to spotkanie

Z tymi wszystkimi

Którzy już tutaj są

I z ogromnym utęsknieniem

Czekają na Ciebie

Ale jeszcze zatrzymujesz się

Mimo woli

Mimochodem

Wzrokiem ogarniasz

Swój pokój

Swoje mieszkanie

Uśmiechem serdecznym

Jeszcze jakże ziemskim

I już jakże nieziemskim

Żegnasz swoją Alicję

Która przez ostatnie lata całe

Twój jakże osobisty Anioł

I Pielęgniarka

I Położna

I Pani Doktor

I Ordynator

Ale i troskliwa Żona
Tak zatroskana o Ciebie

Jak Twoja Niezawodna

I Troskliwa Matka

I mówiła sobie Alicja
Tyle razy

Tylko nie Szpital

Tylko nie Hospicjum

Tylko nie Dom Pomocy Społecznej

Bo Mój Zbyszek

Przecież ma swój dom

I ma w swoim domu

Najlepszą bo swoją

Domową opiekę

I Twój Osobisty Anioł

Był na Twoje
Każde zawołanie

I był także wtedy

Gdy już wołać nie mogłeś

Gdy już chodzić
Nie mogłeś

Gdy już nawet

Nie wiedziałeś

Co dzieje się z Tobą

Alicja Twój
Osobisty Anioł

Wtedy po prostu

Myślała za Ciebie

I za Ciebie

Pamiętała o wszystkim

Podziękowanie

Ów Uśmiech Serdeczny

Z Ostatniej Chwili

Swojego Żywota

Gdy już opuszczałeś Ziemię

I gdy byłeś już w Niebie

A wszyscy Twoi Najbliżsi

Którzy już tam są

Już jakże bardzo

Czekali na Ciebie

Jeszcze rzuciłeś okiem

Na swój Jasień

Gdzie jeszcze

Choć to przed dwoma laty

Były z Alicją

Ostatnie spacery

I jeszcze spojrzałeś

Na swoją Morenę
Na swoją świątynię
Pod wezwaniem Bożego Ciała
Do której jeszcze
Gdy jeszcze byłeś
W pełni sił
Przychodziłeś jakże chętnie
I spojrzałeś prosto

Za okno
Na swoją
Przychodnię
Wspominając swoją
Panią Doktor
Edytę Artemiuk
Skąd przez tyle lat
Przychodziła tak skuteczna odsiecz
Przeciwko chorobie
I słowa Otuchy
I słowa Nadziei
I słowa Wiary
Że i tym razem
Wszystko będzie dobrze
Tylko baterię tabletek
Trzeba jednak wziąć
Co jednak zawsze
Czyniłeś niechętnie

Tym razem
W tym dniu
21 maja niemal
W samo południe

Gdzieś ponad Wysokimi blokami

Czekało już tylko

To Czyste

Błękitne Niebo

Na którym
W Głębokim Błękicie

Można jeszcze dojrzeć

Twoje ślady

I w Ogromnej
Ciszy Dnia

Jeszcze można usłyszeć

Twoje ciche kroki

Przez Twoje wszystkie

Prawie 90 lat
I te słowa Twojej Alicji
Która jeszcze szukała
Na Twojej Dłoni
Coraz bardziej zimnej
Pulsu Życia
I jednak te słowa
Twojej Alicji
A jednak
A jednak
A jednak
Mój Zbyszek
Tym razem naprawdę
Odszedł