I to jedno Dobrze wiem Z Wolą Boga Już tak będzie

 Wyzwaniu Każdemu Sprostać

Blog Autorski

Alicja Koziełło

I to jedno

Dobrze wiem

Z Wolą Boga

Już tak będzie

21 maja A.D.2020 

dobiegło kresu 

Życie Zbyszka Koziełło

Męża Alicji.

Odszedł do Pana 

W czasie południowego snu.

I tak już upływa Rok

Od tego Smutnego Rozstania.

 

Tamta Strona

Tamten Czas

Tylko ta Granica

W Nas

 

Czasem podmuch

Czasem szept

Cichy oddech

Skryty Cień

 

I po wszystkich

Słowach ślad

I po śladach

Goni wiatr

 

Jesteś Tu

I Jesteś Tam

We wszystkich

Ułomkach dnia

 

I tak mija

Pierwszy Rok

Cichy szept

Obiega Dom

 

Czasem Echo

Czasem Cień

I w doniczce

Zadrga Kwiat

 

I Ja tylko

O tym wiem

Gdzieś w powietrzu

Jest po Twoich 

Słowach Ślad

 

Czasem drgnienie

Czasem szept

Albo nagle

O północy

Wprost w szybę

Uderzy Wiatr

 

I tyle

Pragnienia ma

Przybył z tak

Dalekiej Drogi

 

I tak już

Przemija Rok

Dzień za dniem

I tydzień w tydzień

I to jedno

Dobrze wiem

Z Wolą Boga

Tak już będzie

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

22.05.2021 r.

 

Nie wiem Olu Czy to pamiętasz

 Wyzwaniu każdemu sprostać

Blog autorski

Alicja Koziełło

Nie wiem Olu

Czy to   pamiętasz

Czcigodnej Jubilatce 

Oli Kacperskiej

W 16+ Rocznicę 

Przyjścia na ten

 Cudowny Świat

Sto Sto Sto

I Sto po Sto Lat

W Szczęściu

Po same brzegi

Nie wiem Olu

Czy to pamiętasz

Zapodał to już 

Przed laty

Nasz Pierwszy Polski

Elementarz

A  zapisano tam

Ola ma Asa

I tak zostanie

Do końca świata

I z czasem nadszedł

Też i ten czas

I Olę spotkał

Ten Mocny As

I tak już będzie

Do końca świata

I As ma Olę

I Ola ma Asa

Nie wiem Olu   

Czy to pamiętasz

To wszystko zapodał

Przed laty 

Nasz Pierwszy Polski Elementarz

I tak to wszystko

Po dziś dzień

Nieustannie

Niezmiennie 

Trwa 

I tak codziennie

Prześwietla to słońce

I szumi o tym

Po  szkołach

Wiatr

 

Stanisław Józef Zieliński

18.05.2021 r.

 Tylko ten szkopuł

Te moje drogi

Biegnące 

ku Tobie

Już coraz częściej

Wbrew mojej woli

Czcigodnej Jubilatce 

Alicji Koziełło

w 16 + Rocznicę Przyjścia 

na ten Cudowny Świat

Sto 

Sto

Sto 

I Sto po Sto Lat

w Szcześciu po same brzegi

 

Nic  mi nie przynoś

Nic mi nie dawaj

Już taka jestem

Od urodzenia

Od urodzenia

Mam  wszystko swoje

Od Mojej Mamy

Której już nie ma

 

Nic mi nie przynoś

Nic mi nie dawaj

Bo tak mi Mama

Zawsze mówiła

Bowiem nie będziesz już

Taka sama

Już nigdy Dziecko

I taka bardzo już

Odmieniona

I już tak  bardzo

Zupełnie inna

 

Nic mi nie przynoś

Nic mi nie dawaj

Chociaż to takie jest

Bliskie sercu

Bo niepokojem

To mnie napawa

I nic już nie jest

Na swoim miejscu

 

A ja jak widzisz

Mam cztery kąty

Mam je od święta

I w dniu powszednim

Mam swoje okna

Mam swoje światy

Mam swoje ścieżki

Którymi chodzę

Mam swoje drogi

Którymi biegnę

 

Jednak  z tym wszystkim

Cóż zrobić mogę

Gdy każda z tych dróg

Jakże coraz częściej

Nawet już

Wbrew mojej woli

Po prostu

Nawet nie patrząc na mnie

Po prostu sama

Ku Tobie biegnie

 

Nic mi nie przynoś

Nic mi nie dawaj

Od urodzenia

Taka już jestem

Od urodzenia

Mam wszystko swoje

Na całe Życie

Dała mi Mama

 

Wiem co gdzie stoi

Wiem co gdzie leży

I dzień mój każdy

Jest taki prosty

Tylko ten szkopuł

Te moje drogi

Biegnące ku Tobie

Już coraz częściej

Wbrew mojej woli

 

Ilustracje 

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

5.05.2021 r.

 

 

 

 

 

 

Bliżej niż blisko

 Bliżej niż blisko

Tym Wszystkim

 Którzy Odeszli

Wskutek  Pandemii 

I Ich Najbliższym

Uchwycić to wszystko

Co chce przeminąć

Co chce przeminąć

Zatrzymać w tym Jednym

Jedynym Ułamku Chwili

By nie uciekło

Nie przeminęło

By było żywe

By było zawsze

W samym centrum myśli

 

Uchwycić to wszystko

Co chce przeminąć

Co z góry jest

Nieuniknione

Zatrzymać aby

Po prostu było

Tak jakby miało

Tylko co nadejść

 

Nic nie utracić

Nic nie utrącić

Zatrzymać z duszą

Zatrzymać z sercem

Niechaj zostanie takim

Jakim było

I ani mniej

I ani więcej

 

I nie zasuszyć

I nie zakopać

I nie odstawić

Na dalszą półkę

Niech zawsze będzie takim

Jakim było

Żywe i mocne

Chwytające za serce

I takie zawsze

Niezastąpione

 

Bo przecież Jesteś

W każdej kropelce

I nadal idziesz

I nadal mówisz

I tylko w kalendarzu

To dziwne miejsce

Jest już tą Datą która

Tak bardzo bardzo

Wszystko dzieli

Zawsze 

W tym Miejscu

I juz taka Cisza

I już nic nie biegnie

 

I jeśli tak jest

I jeśli  już tak być musi

Lecz myśl tym mocniej

Ku Tobie zmierza

Zmierza Pacierzem

Zmierza Różańcem

Zmierza  Mszą Świętą

Jeśli te światy

Są już tak różne

I tak odrębne

Przeto niech będą choć

Zawsze zawsze zawsze

Bliżej niż blisko

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

5.05.2021 r.