I choć już tyle Przeminęło lat

 

Wyzwaniu 

każdemu  

Sprostać

Alicja Koziełło

Blog autorski

I choć już tyle

Przeminęło lat

To Ty  Alicjo

Masz już  ten swój

Stały azyl

I gdy nawet

Otwierasz okno

By uśmiechnąć się

Do poranka

To z uśmiechem

Witasz ten swój wiatr

Jakże rada że jest

Prosto z Małdyt

Mówisz Stefciu

Znowu boks oglądał

Jest bojowy

Bardziej niż na ringu

Przy ostatniej rundzie

W fotelu już zasnął

Ważne jednak że

To wszystko śledził

A komu zwycięstwo

Już wcześniej przewidział

I Borysa też już

Sen był zmorzył

Bo i Borys

Też ma swoje lata

Bardzo dobrze

Zna historię Małdyt

I obok w ogródku

Znowu coś zakopał

I razem pospołu

Tak całymi dniami

I obaj serdeczni

I bardziej niż dusza

I kiedy tylko

Zadzwoni telefon

To jeden rozmawia

A ten drugi

A ten drugi

Zawsze uważnie słucha

 

I dzisiaj w Małdytach

Dzieje się tak wiele

Zawsze ktoś wyjeżdża

I zawsze ktoś wraca

Zawiezie wieści

I przywiezie wieści

Prosto od Borysa

I jego Pana Stefcia

I tak po Gdańsku

Wieści krążą same

I są w serduszkach

I serdecznie w myślach

I u Ciebie Alicjo

Gdy otwierasz okno

I słuchasz wiatru

Co tam jest w Małdytach

 

Bo tam oaza

I tam jest Twój azyl

I zawsze krzepi

A i lat ujmuje

I czujesz się od razu

W swoim roku osiemnastym

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

5.03.2022