Mały Reksio na Morenie Ze swej dzielnicy Rad niezmiernie

 

Mały Reksio 

W Gdańsku

Na Morenie

Ze swojej dzielnicy

Rad niezmiernie

Dobrze wie że

Tu to On  

Jest Pan

A niech tylko

Gdzieś coś szczęknie

Niech ktoś chociażby

Głośniej westchnie

Słowo powie

Albo żart

Dywagacji  będzie rzeka

Bowiem Reksio

Pan Dzielnicy

Na Morenie

Zaraz takiego

Delikwenta

Natychmiast nagle

Na cały świat

Na cały głos

Bardzo uczciwie obszczeka

Strasznie to niezrozumiałe

Bowiem jego Pani

Choć chcąc nie chcąc

Każdy ową brawurę

Grzecznie przemilcza

To jednak wcale

Nie jest zachwycona

Takim zachowaniem

Swojego pupila

A pupilek

Już w przedbiegach

Zda się tego

Nie dostrzegać

I nic tylko

Dalej taki

Zimny drań

Za to w domu

Niezawodny

Niezastąpiony

Swojej Pani

Gotów oddać

Cały swój

Bogaty czas

Wszystkie figle

Wszystkie psoty

Wszystkie harce

Nawet i całymi dniami

Przeto u swej Pani

Co dzień

Idą w górę

Wszyściutkie 

Dobre akcje Reksia

Nawet Pani

Nie dostrzega

Jak przemija

Życie żartem

Reksio wita

Reksio żegna

Patrzy w oczy nieustannie

I zawsze pragnie odczytać

Każdy zamiar 

Swojej Pani

Reksio budzi

Reksio usypia

I gdy nawet 

Smacznie chrapie

Zawsze wie

Gdzie jego miska

Bo u Reksia

Miska zawsze

Zawsze miejsce

Ma centralne

I wygody 

Wszelkie lubi

I w każdym 

Pokoju spanie

Do snu ma być

Zawsze blisko

To jest przecież

Całkiem jasne

Przeto mówię

Mówię z serca

Smutne w Polsce

Takie domy

Gdzie takiego

Nie ma Reksia

I dopowiem 

Dopowiem dyskretnie

Pani z Bliską Krewną

Przejechała połowę świata

Żeby znaleźć takie

Cudowne szczęście

Warto przeto zapamiętać

Ażeby szczęśliwym być 

To trzeba pomóc

Pomóc szczęściu

Żeby z Tobą 

Jak najszybciej 

Mogło być

A chociażby  

Cień szansy zaświta

To  nawet  

Na koniec świata

Za siódmą górę

Za siódmą rzekę

Po to  szczęście

Warto iść

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

23.01.2024