Na każdym drzewie Dziesiątki malarzy

Wyzwanu każdemu sprostać

Blog autorski

Alicja Koziełło

Na każdym drzewie

Dziesiątki malarzy

A każdy trzymał

Paletę barw

Witki wierzb sięgały

Samego lustra wody

A lustro wody

Lekko chłodził  wiatr

 

Jakże dużo działo się

W tym atelier

Każdy gest

Każdy ruch

Jakże ostrożnie

W tło wpisywany

Spojrzenie mimika ruch

Dyskretny dotyk

I stan umysłu

Lekko poruszony

 

Słońce schodziło do parku

Po schodach

W głębi do skoku

Prężył się mostek

W poprzek trawników

W poprzek ruczaju

Tyle przejść nagle

Prosto do drogi

 Graby dosłownie 

Płonęły złotem

Srebrne konary

Mocne ogromne

Spinały wieki

Spinały czasy

I lata dobre

I lata trudne

 

Niedzielni Goście

Wysyp ogromny

Po łyk powietrza

Po promyk słońca

Po wachlarz liści

Obowiązkowo

Z dostojnego graba

Bo nie dowierzasz

Ma samo złoto

Najwyższa próba

I wykapany bursztyn

 

I nagle wszędzie

Tyle niedzieli

I nagle tyle

Odświętnej gali

Gdyby to wszystko

Móc jednak zatrzymać

Szczęśliwy zapis

Szczęśliwej chwili

 

Dobrze tak wyrwać się

Niepodziewanie

Posłuchać dobrej

Przyjacielskiej rady

I z miejsca wkręcić się

W ten cichy jesienny taniec

I kręcić się kręcić się

Aż miejsca ustąpią

Zadumane nad tym wszystkim

Poczciwe stare

Obsypane złotem

Jakże dostojne

Jesienne graby

 

A ja Tobie jednak

Powiem na to wszystko

Spokojny spokój

W tych niepokojach

Idą jesienie

Jedna za drugą

Na szczęście i w tym roku

Także i ta jesień

Też nie jest Twoja

I nie jest Moja

Nie spieszmy się przeto

By szybko na nią czekać

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

24.10.21