Musisz wyrwać się z domu

 

Musisz wyrwać się z domu

Póki słońce przygrzewa

I tak nagle  natychmiast

Wtopić się w ten świat słońca

 

I choć lato odchodzi

Tak stanowczo

I tak zdecydowanie

To choć jeszcze je widzieć

Jeszcze na nie popatrzeć

 

I tą wiązką promieni

Tych promieni ze słońca

Cieszyć się całym światem

Aż do swej czerwoności

Aż do pełni gorąca

 

Bo promienie

Chociaż tak niepozorne

Lecz i bardzo dyskretne

Delikatne i mocne

 

Lubią muskać kojąco

I dotykać dotykać

I gdzie tylko możliwe

Wnikać i aż zanikać

 

I malarzy przybywa

Siedzą na każdym drzewie

Każdy tworzy  malunki

Ofiarnie tworzy

Tworzy całym sercem

 

I z dnia na dzień inaczej

I barw całe palety

Jednak lato odchodzi

I powróci znów kiedyś

 

Musisz wyrwać się z domu

Póki słońce przygrzewa

I tak nagle natychmiast

Wtopić się w ten świat słońca

 

By zostało na jesień

Na zimowe miesiące

Bowiem w swoim mieszkaniu

Dobrze mieć

Swoje Słońce

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

10.10.2021