Gdy nad plażą Dzień dogasa

Wyzwaniu każdemu sprostać

Blog autorski

Alicja Koziełło

Gdy nad plażą dzień dogasa

Rozgrzany piasek

Muskają coraz

Bardziej ciche fale

W pobliskich lokalach

Przybywa świateł

Na niebie co rusz

Widać nową gwiazdę

Gwiazda via Gdynia

Gwiazda via Gdańsk

Gwiazda via Sopot

I niebo przez to

Jest coraz większe

I jest na niebie

Coraz większy ruch

Byłyby bardzo razem

Gdyby nie te orbity

I gdyby nie te

Miliardy świetlnych lat

W lustrzanym odbiciu

Całej Zatoki

Ktoś bardzo uważnie

Zapisuje ten cały

Ogromny świat

I nawet na plaży

Ziarenka piasku

Są bardzo

Dokładnie policzone

I każde słowo

Przemilczenie i szept

A przecież Ty

Nie ziarenko piasku

Nie piórko mewy

Nie puszek łabędzia

I Twój ślad na plaży

Także dostrzeżony

I to od razu

Natychmiast

Z miejsca

I tam gdzie woda

Styka się z niebem

Gdzie chmury utworzyły

Jakieś pasmo gór

Aż trudno uwierzyć że

To wszystko

Jednak nie  jest rzeczywiste

A tylko nad wodami Zatoki

Zawieszony obraz

Trudno odczytać

Kto pod nim podpisany

Odbicia świateł w wodzie

Zbyt skąpe

Coraz bardziej mętne

Od podmuchu wiatru

Coraz bardziej chybotliwe

I całą tajemnicę skrywa

Coraz bardziej

Gęstniejący mrok

Jednak w tym mroku

Coraz większa Twoja postać

Na tle tych

W mroku ginących  chmur

Wszystko byłoby jasne

Gdyby choć promyk słońca

Lecz zanim promyk słońca

To trzeba jednak

Przepłynąć całą noc

Bez względu na to jak

Na jawie czy we śnie

I tylko tędy

Do nowego dnia

Innej drogi 

Nie ma

 

Gdy nad plażą

Dzień  dogasa

Czasem nawet i ciszę

Zabiera nagle wiatr

A fale leniwe

Nagle jeżą się

Są coraz bardziej groźne 

Zbroją się na  sztorm

Na swoją nocną bitwę

I z każdą chwilą

Jest ich coraz więcej

To dobre pytanie

Kiedy śpi morze

Czyżby i tym razem 

Pójdzie spać

Dopiero wtedy gdy

Zacznie się  dzień

Na plażę znowu

Przyjdą plażowicze

I będą się dziwić

Jaka cisza

Jaki spokój

Słychać nawet szept

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

26.07.2022