Gdzie ta Wiara gdzie ten Rejs

Każdemu

Wyzwaniu

Sprostać

Blog Autorski

Alicja Koziełło

Osamotniona Pielgrzymka

Zapaliło się nam Niebo

I na Niebie

Tysiąc Słońc

Tyle blasku

Nagle wokół

Blask ogarnia

Cały dom

Tyle nagle

Wszędzie świateł

Jeden Ołtarz

Cały Świat

Gdy w Niedzielę

Bożego Miłosierdzia

Swój Cały Świat

Nawiedza Pan

Od Świątyni do Świątyni

I po drodze

Każdy dom

Jakże drogie

Każde serce

I rad jakże

Bierze w dłoń

I wszystkie kwiaty
Wszędzie  tylko

Jedna pieśń

I jeden hymn

Pochyliły się

I drzewa

Rade razem

Z Panem iść

A  i Ptactwo
Wszystkie klany
Wszystkie stany 
I familie

Jedna symfonia

Od ziemi

Po Nieba próg

Wszak swój

Cały Świat Przemierza

Pielgrzymując 
Do Człowieka

Który mocno Wystraszony

Siedzi   w domu

Na wirusa 

Tylko czeka

I ze strachu

Już nie słyszy

A tu do drzwi

Puka
Jakże Osobliwy
Jakże Szczególny Gość

Niezawodny

Miłosierny

Stwórca Ziemi

Stwórca Nieba

Bóg

I już nawet 
Nie śmie  pytać

Gdzie ta Wiara

Gdzie ta Głębia

Gdzie ten Rejs

Swoim strachem

Człowiek spętan

Zapomniawszy

Wiary strzec

I już nawet

Nie śmie  pytać

Gdzie ten Człowiek

Dziecię Boże

Odpowiedzią 

Łzy samotne

Na samotnej 

Pustej drodze
I świątynie
Prawie puste 
I  na wszystkie spusty
Szczelnie Pozamykany
Każdy dom

A tu do drzwi 
Puka Bóg
Uczciwy
Szczery
Bez maski



I puka
I stoi
I czeka

I tak ciężko
Patrzeć 
Na to wszystko
Chyba nawet 
Bardziej ciężko

Niż wtedy 

Gdy na Golgotę
Dźwigał strasznie 
Ciężki 
Krzyż
Krzyż ogromny
Na pół Ziemi
Na pół Nieba
Już wtedy
W Bólu i Cierpieniu
Zwiastując 
Nowe Czasy
Nową Epokę 
Bezwzględnej Wiary
Wiary do Samej Głębi
Do Samej Głębi 
Serca

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

19.04.2020