Gdzie te kłódki Gdzie ten wiatr

Wyzwaniu

Każdemu

Sprostać

Blog autorski
Alicja Koziełło

Gdzie te kłódki

Gdzie ten wiatr
Gdzie te kłódki

Gdzie ten wiatr

Gdzie te nadzieje

Na kłódkę Zamknięte

I gdzie dziś

Ten wigor jest

Wigor choć

Choć na przynętę

Kłódki wiszą

Dalej na moście

Ile to już

Dni i czasu

Tylko wiszą 
Te  kłódki

Zamknięte 
Na klucz

A po wszystkim

Nawet śladu

Słowa we wspomnieniach

Mocnych aż kręci się łza

A na kłódkach

Zaczepionych 

Na moście

Nad kolejną Kłódką

Pastwi się rdza

I próbuje 

Rozgryźć wszystko

Jak dotychczas 

Nie zrobił nikt

Pragnie dociec

Kto z kim kiedy

Kto z kim kiedy

Mógł tu być

Woda sobie

Dalej płynie

Słychać szum

I słychać plusk

Tuż pod mostem

Krata w wodzie

Co ma płynąć

Dalej płynie

Niczym jest

Dla wody krata

Woda ma swój

Własny próg

Lecz swój próg

Ma także Miłość

I to jest na pewno

Najmocniejsza Kłódka

Gdy  już Przeniesiesz ją

Przez jej  próg

 

Ale i woda
Ma swoje prawa  
I kiedy 
Swój  próg Przekroczy
To w całym Gdańsku

Niepokój coraz większy

I ten niepokój 

Jest  zaraz

W każdym 

Gdańskim domu

Z każdym dniem
Coraz większy

Gdzie te kłódki

Gdzie ten wiatr

I gdzie te słowa

Mocne święte

Kłódki coraz śmielej

Zjada rdza

Czy to samo

Jest ze słowem

Czy to samo jest

Jest ze szczęściem

Jeśli szczęściu

Nie pomożesz
To na moście 
Tylko kłódka
A na kłódce zaraz rdza

Ilustracje
Archiwum Internetowe
Stanisław Józef Zieliński
Tekst
Sanisław Józef Zieliński

6.04.2020 r.